P115 Kecerdasan Buatan Generatif dalam Pembelajaran Bahasa Arab: Persepsi Pelajar Sarjana Muda di UiTM

Abstract

ABSTRAK

Kecerdasan buatan generatif semakin digunakan dalam pembelajaran bahasa, namun bukti empirikal mengenai persepsi pelajar terhadap penggunaannya dalam pembelajaran bahasa Arab di universiti Malaysia masih terhad. Kajian ini mengukur persepsi pelajar sarjana muda terhadap kecerdasan buatan generatif dalam pembelajaran bahasa Arab merentas dua konstruk, iaitu keberkesanan pembelajaran dan penglibatan pembelajaran. Tinjauan keratan rentas dijalankan terhadap 200 pelajar sarjana muda yang mengikuti kursus bahasa Arab di sebuah kampus UiTM pada Mac 2026. Instrumen 20 item berskala Likert 6 mata diadaptasi daripada kajian terdahulu di Malaysia dan Indonesia. Data dianalisis menggunakan statistik deskriptif, iaitu min, sisihan piawai dan taburan peratusan. Kebolehpercayaan kedua-dua konstruk adalah tinggi (α = .95 dan .96). Keberkesanan pembelajaran mencatat min 4.06 (SP = 0.96) manakala penglibatan pembelajaran mencatat min 4.10 (SP = 0.96), dan kesemua 20 item berada pada tahap sederhana. Sebanyak 71.6% respons berada pada skala persetujuan dengan mod jawapan 4, menunjukkan persepsi positif yang sederhana dan bukan tinggi. Item tertinggi ialah kefahaman tatabahasa dan kefahaman bacaan (min 4.28), manakala item terendah ialah penguasaan simpulan bahasa (min 3.85). Mengikut kekerapan penggunaan, pengguna mingguan mencatat min keseluruhan tertinggi (4.31) manakala pengguna dua minggu sekali mencatat min terendah (3.78). Dapatan menunjukkan kecerdasan buatan generatif dipersepsi lebih membantu kemahiran bahasa asas seperti tatabahasa dan kefahaman bacaan berbanding aspek idiomatik dan budaya. Integrasi berstruktur dalam pengajaran kursus, bukan penggunaan atas inisiatif pelajar semata-mata, dicadangkan bagi meningkatkan manfaatnya.